1. Sorunun Analizi

Soru, normal bir insan hücresinde biyokimyasal olayların hangi yönlerde *gerçekleşmediğini* sormaktadır. Şemadaki I, II, III, IV ve V numaralı oklar, farklı metabolik yolları temsil etmektedir. İnsan hücresinin metabolik özelliklerini ve diğer canlılardan (bitkiler, bazı mikroorganizmalar) farklılıklarını bilmek, doğru cevabı bulmak için kritik öneme sahiptir.

2. Şıkların Değerlendirilmesi

A) I ve II: Normal bir insan hücresinde I ve II ile temsil edilen reaksiyonların, genellikle temel metabolik yollar (örneğin, glikozun pirüvata dönüşümü - glikoliz, amino asitlerin sentezi veya yıkımı, yağ asitlerinin sentezi vb.) olduğu varsayılır. Bu reaksiyonlar insan hücrelerinde aktif olarak gerçekleştiği için, bu şık doğru cevap olamaz.

B) I ve V: I ile gösterilen reaksiyonun gerçekleştiği varsayılır. Eğer V, insan hücresinde gerçekleşmeyen bir olayı temsil ediyorsa, bu şık kısmen doğru olabilir; ancak soru iki olayın da gerçekleşmediği kombinasyonu aramaktadır. Dolayısıyla bu şık tam olarak doğru değildir.

C) II ve III: Benzer şekilde, II ve III ile temsil edilen reaksiyonların da insan hücresinde gerçekleşen temel metabolik yollar olduğu varsayılır. Bu nedenle bu şık da doğru cevap olamaz.

D) III ve IV: III ile gösterilen reaksiyonun gerçekleştiği varsayılır. Eğer IV, insan hücresinde gerçekleşmeyen bir olayı temsil ediyorsa, bu şık kısmen doğru olabilir; ancak yine iki olayın da gerçekleşmediği kombinasyonu aramaktayız. Bu şık da tam olarak doğru değildir.

E) IV ve V: Bu şıkkın doğru cevap olması için, IV ve V ile gösterilen biyokimyasal olayların her ikisinin de normal bir insan hücresinde gerçekleşmemesi gerekir. İnsan metabolizmasında bulunmayan başlıca iki önemli yol bu oklarla temsil edilebilir:

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, IV ve V numaralı okların sırasıyla yağ asitlerinin glikoza net dönüşümünü ve fotosentezi temsil ettiği kabul edildiğinde, her iki olayın da insan hücresinde gerçekleşmemesi nedeniyle E şıkkı doğru cevaptır.

IV) Yağ Asitlerinin Net Olarak Glikoza Dönüşümü: İnsan hücreleri, yağ asitlerini asetil-CoA'ya dönüştürebilir ve bu asetil-CoA Krebs döngüsüne girer. Ancak Krebs döngüsünde iki karbon atomu CO2 olarak kaybedildiği için, yağ asitlerinden net bir karbon atomu kazancı olmaz ve bu asetil-CoA glikoz sentezinde (glukoneogenezde) kullanılamaz. Bu durum, bitkilerde ve bazı mikroorganizmalarda (glioksilat döngüsü aracılığıyla) mümkünken, insanlarda gerçekleşmez. İnsan vücudu gliserolü glikoza dönüştürebilir, ancak yağ asidi zincirlerini net olarak dönüştüremez.

V) Fotosentez (Karbon Fiksasyonu): Fotosentez, karbondioksit ve suyu kullanarak ışık enerjisiyle organik bileşikler (örn. glikoz) sentezleme sürecidir. İnsan hücreleri kloroplast içermediği ve fotosentetik pigmentlere sahip olmadığı için fotosentez yapamazlar. Bu süreç bitkilerde, alglerde ve bazı fotosentetik bakterilerde görülür.

Translasyon olayı gerçekleşirken kodon ile antikodonlar arasında zayıf H bağları kurulurken ATP harcanmaz. Amino asitler arasında peptit bağı kurulurken ATP harcanır. tRNA'ya amino asit ester bağıyla bağlanırken ve RNA sentezinde de ATP harcanır.

DNA helikaz faaliyeti sırasında ATP hidroliz olur. Zayıf hidrojen bağları kopar. DNA polimeraz ve DNA ligaz enzimleri fosfodiester bağı oluştururken su açığa çıkar.

II, III ve IV öncüllerindeki özellikler her iki nükleik asit için de geçerlidir. RNA, DNA tarafından sentezlenir.

DNA helikaz DNA'nın zayıf hidrojen bağlarını kopararak sarmal zincieleri ayırır, fosfodiester bağı oluşumunda görev almaz.

mRNA'da zayıf hidrojen bağı yoktur. Bütün RNA'lar polinükleotit yapılı olup tek zincirlidir.

DNA'daki çift zincirlerde pürin bazlarının karşısına her zaman pirimidin bazı, pirimidin bazlarının karşısına her zaman pürin bazları gelir.

iTiM olarak kodlayabiliriz. Çoktan aza doğru rRNA > t RNA > mRNA'dır.

• I, II ve III'üncü öncüller DNA içinde gerçekleşir.
• Fakat urasil sadece RNA'ya aittir.

• Urasil ve ATPaz değişmez.
• Deoksiriboz azalır.
• Su ve zayıf hidrojen bağı ise artar.